دیوان حافظ | تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی

شاعر: خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی

تصحیح: محمد قزوینی و قاسم غنی

دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی از شناخته‌شده‌ترین و معتبرترین تصحیح‌های دیوان حافظ است. این تصحیح نخستین بار در سال 1320 منتشر شد و به گفته‌ی بهاءالدین خرمشاهی، حافظ‌پژوه و نویسنده، از نخستین تصحیح‌های علمی و انتقادی دیوان حافظ به شمار می‌رود؛ تصحیحی که پس از گذشت دهه‌ها همچنان مورد استفاده‌ی بسیاری از استادان و حافظ‌پژوهان قرار گرفته است.

در این تصحیح از نسخه‌ای که به عبدالرحیم خلخالی تعلق داشته و مربوط به سال 827 هجری قمری بوده، استفاده شده است. این دیوان دربرگیرنده‌ی 495 غزل حافظ است.

حافظ شیرازی، شاعر بزرگ قرن هشتم هجری، از مشهورترین غزل‌سرایان زبان فارسی است و با لقب «لسان‌الغیب» نیز شناخته می‌شود. غزل بخش اصلی دیوان او را تشکیل می‌دهد، اما در کنار آن، اشعاری در قالب‌های قطعه، قصیده، مثنوی و رباعی نیز از او به جا مانده است.

از ویژگی‌های برجسته‌ی شعر حافظ، پیوند ظریف مضامین عاشقانه و عارفانه است. او همچنین بهره‌ی فراوانی از آیات و مفاهیم قرآنی برده و شخصیت‌ها و نمادهایی همچون رند، زاهد، محتسب و پیر مغان را در شعر خود به کار گرفته است.

درباره مصححان

محمد قزوینی، مشهور به علامه قزوینی، از پژوهشگران برجسته‌ی ادبیات فارسی و متون کهن و از نخستین مصححان علمی متون و دیوان‌های شعر فارسی بود.

قاسم غنی نیز ادیب، نویسنده و پژوهشگر ادبیات فارسی بود که در دوره‌ای مسئولیت وزارت فرهنگ ایران را بر عهده داشت. همکاری این دو پژوهشگر سرانجام به انتشار این تصحیح مهم از دیوان حافظ در سال 1320 انجامید.

دیوان حافظ به تصحیح قزوینی و غنی برای حافظ‌دوستان، پژوهشگران ادبیات فارسی، دانشجویان و علاقه‌مندان به متون کلاسیک انتخابی ارزشمند است و جایگاه ویژه‌ای در میان چاپ‌ها و تصحیح‌های دیوان حافظ دارد.

نسخه چاپی دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی را می‌توانید از کتاب آگاهی قرن تهیه کنید.